Levensdoel

‘Dus, dat is eigenlijk je levensdoel’ zei iemand laatst nadat ik vertelde wat ik wilde bereiken. ‘ja, eigenlijk wel’ antwoordde ik. Van binnen gingen de confetti kanonnen af. IK HEB WEER EEN DOEL

Als kind was mijn doel heel erg duidelijk, ik ging de beste actrice van Nederland worden. Tijdens mijn vmbo was ik er mee bezig op school en daarna bij mijn MBO opleiding tot actrice ook. Tot ik daar mee moest stoppen wegens depressie, en geen enkel doel meer had.

Je zult je nu als lezer wellicht afvragen wat het doel precies is.
Mijn levensdoel is ervoor zorgen dat mensen geen zelfmoord hoeven te plegen. Ik ben pro zelfmoord, laat ik dat voorop stellen. Omdat ik aan de ene kant mijn broer absoluut niet wil afvallen, en aan de andere kant omdat ik vind dat je de baas over je eigen leven bent. Er zit echter wel een verschil in hoe je het doet. Een zelfmoord terrorist zal nooit mijn steun krijgen.

Ik kan niemand genezen van een depressie, hoe graag ik het ook wil.
Psychiater worden is in mijn geval niet haalbaar, net als medicijnen of behandel methodes ontwikkelen.

Dat zijn de dingen die depressies over het algemeen genezen. Maar er komt nog veel meer bij kijken. Het enorme taboe wat er nog omheen hangt, de onwetendheid bij mensen waardoor ze met goed bedoelde adviezen komen als ‘ga toch lekker hardlopen, daar knap je zo van op’ maar in eerste plaats, voordat je überhaupt aan behandeling kunt denken moet er een diagnose vast gesteld worden.

De eerste stap naar de diagnose depressie is over het algemeen een bezoekje aan je huisarts. Dit is voor vele mensen een enorme stap. De angst om niet serieus genomen te worden, je bed überhaupt te moeten verlaten, en zelf door hebben dat er iets iets niet goed gaat je hoofd. Het speelt allemaal mee.

Ik krijg vaak te horen hoe goed mensen het vinden dat ik er zo open over praat. Dat vond ik altijd heel raar om te horen. Want ik deed het niet bewust. Ik kwam erachter dat het lang niet voor iedereen zo van vanzelfsprekend is om erover te praten. Maar mensen er wel veel aan hebben wanneer ik het doe.

Een depressie hebben kan enorm eenzaam zijn, al helemaal als je een niet ondersteunende omgeving hebt. Nu heb ik het geluk dat ik geboren ben in een gezin waar psychische gezondheid al sinds jaar en dag een bespreekbaar onderwerp is. Dat maakt dat ik het er thuis goed over kan praten, hoewel niemand ooit echt gaat begrijpen wat er in mijn hoofd om gaat. Dat doe ik zelf namelijk ook niet.

Ik wil ervoor zorgen dat men weet wat een depressie inhoudt, dat het niet als persoonlijk falen wordt gezien. Als je weet wat een depressie is, kun je ook eerder hulp zoeken. Ik heb jaren gedacht dat het bij het leven hoorde, mijn sombere stemming. Dat het de puberteit was, of dat ik gewoon van nature een somber mens was. Ik bleek depressief.

Ik wil er ook voor zorgen dat mensen weten dat het een ziekte is. En absoluut geen keus of gebrek aan wilskracht. Dat hardlopen, sint janskruid of even wat leuks doen je depressie niet geneest. Sommige van deze dingen zullen zeker wel op een bepaalde hoogte werken, maar het zal het absoluut niet genezen.

Ik heb mij heel lang (en soms nog steeds) schuldig gevoeld over mijn broer zijn dood. Had ik die periode te veel aandacht opgeëist van onze ouders? Was het de druppel dat ik boos werd omdat hij zijn fiets irritant neer had gezet? Had ik vaker moeten vragen of ik iets voor hem kon doen?

Al deze gedachtes helpen mij niet verder, maken mij niet gelukkiger. Ik heb het weten om te draaien in mijn hoofd. Lowie kan ik niet terug halen, Maar ik kan er wel voor proberen te zorgen dat mensen met een depressie hulp zoeken, de wereld een depressie beter begrijpt en er over gesproken kan worden zonder schaamte.

Ik heb al verschillende mailtjes en berichten gehad van mensen die door mij de stap hebben gezet om hulp te zoeken. Omdat ik ze overtuigde dat het geen falen is maar een ziekte, En dat professionele hulp het enige is wat je beter kan maken.

Mijn levensdoel en ik zijn schuiven Dinsdag 30 januari om 17:00 aan bij ‘vijf uur live'(de middag variant van koffietijd)om hier over te praten. En ik hoop dat nog vele programma’s, kranten, scholen, bedrijven mij gaan uitnodigen om erover te praten. Want dat is wat ik kan.

Fijn leven

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s