Blue Monday

Maandag 21 Januari is het weer zo ver Blue Monday. De dag die Cliff Arnall een naam gegeven heeft. Omdat hij een -volgens hem correcte, maar daar wisselen de meningen over- wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week van januari de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Dit zou te maken hebben met het feit dat al onze goede voornemens mislukt zijn en de vakanties ver weg lijken. Daarnaast zijn de dagen nog donker en is de maandag voor veel mensen de eerste dag van de werkweek. 

Ik heb niet veel met “feestdagen”.  Kerst kan wat mij betreft afgeschaft worden, ik heb werkelijk geen idee wat pasen inhoudt. Valentijnsdag kan wat mij betreft samen met Helloween terug naar Amerika. Met Blue Monday heb ik meer. Niet met de altijd “leuk inhakende” reclames waarvan ik jeuk krijg, of de vakantie aanbiedingen die ik toch niet kan betalen. Ik heb niks met een gala, hoe goed bedoeld ook en ik geloof ook al niet dat iedereen op dezelfde dag het ongelukkigst is. Waarom ik dan wel wat met Blue Monday heb?

Op 20 Januari 2014, Blue Monday, kreeg ik te horen dat ik een depressie heb. Één week later kwamen mijn diagnoses adhd en autisme erbij. Het moment dat ik mijn diagnoses kreeg is een harde lijn in mijn leven. Toen dacht ik zelfs de hardste lijn ooit. Toen ik nog normaal was, en erna. Later bleek deze lijn in het niet te vallen bij de breuk die 9 maanden later kwam. De dood van mijn broer. Toen het leven nog normaal was, en erna. Niet lang na mijn diagnoses was mijn depressie diep genoeg om vrij gesteld te worden van leerplicht. Ik stopte met mijn opleiding, maakte enkel de voorstelling waarvan we nog midden in het repetitie proces waren af en viel in een gat. Wat erna gebeurde is bekend, mijn broer ging dood, depressie werd daar niet minder van, ik klom er weer een beetje uit, zakte weer diep weg, klom er redelijk goed en en nu zijn we hier. Vijf jaar later. 

Maandag 21 januari is het zover. Mijn Houten jubileum met Blue Monday. Want al is de depressie niet altijd even aanwezig, hij is er wel. In deze donkere dagen, alleen in mijn huis waarvan ik nog moet uitvinden hoe je voor je zelf moet zorgen. Dit jaar is er wel een verschil. De andere jaren verlangde ik op Blue Monday naar een normaal leven, een hoofd zonder mankementen en storingen. Dit jaar verlang ik nergens naar. Ik weet dat mijn hoofd mankementen en storingen heeft af en toe, maar dat is oké. Ik heb namelijk nog altijd een leuke persoonlijkheid. En dat kun je lang niet over iedereen zeggen. 

Vorig jaar vierde ik Blue monday met een een puddingbroodje. Met een houten jubileum moet je het wat groter aanpakken, dus dit jaar ga ik voor twee puddingbroodjes. 

Fijn leven!

ps. Natuurlijk sta ik open voor leuk inhakende reclames van reisbureaus die mij naar een zonnige plek willen sturen. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s